Niezwykła perfekcjonistka! Zanim z jakimkolwiek utworem wyszła na scenę pracowała nad nim pół roku! Ważny był każdy dźwięk, oddech, słowo, gest, fraza, które składały się na te jej niedościgłe interpretacje poezji. Dla Ewy Demarczyk piosenki pisali znakomici kompozytorzy jak Zygmunt Konieczny, czy Andrzej Zarycki i choć dużo koncertowała, miała status gwiazdy – dziś mamy tylko jej dwie nagrane płyty, a „to – to jest bardzo mało”...
Spośród trzydziestki chętnych do wzięcia udziału w festiwalu poświęconym pamięci artystki w konkursie na interpretację jej piosenek zaprezentowało się osiem wokalistek. Jedno jest pewne, że Katarzyna Wołoszyn, festiwalowa laureatka nagród głównej i specjalnej, komentująca swój sukces słowami „marzenia się spełniają”, przygląda się Ewie Demarczyk już od dawna – przygotowywała na jej temat swoją maturalną pracę! Tegoroczną festiwalową odsłonę naznaczyły niestety nieobecności. Najpierw okazało się, że Zygmunt Konieczny, choć z radością przyjął zaproszenie, z powodów zdrowotnych nie mógł przyjechać do Wrocławia. Po pierwszym dniu warsztatów niedyspozycja zdrowotna dosięgła także Kubę Anusiewicza, tak więc konkurs rozegrany został wyłącznie w damskim gronie. Dwa warsztatowe dni upłynęły uczestniczkom nie tylko na zajęciach ruchowo-wokalnych i próbach (którym przyglądał się uzbrojony w papier i kredki nasz felietonista/ilustrator Tomasz Broda obecny podczas całego festiwalu), ale też na integracji. Praca z Małgorzatą Król-Sozańską, Tomkiem Kaczmarkiem i Dominikiem Mąkosą dała im zarówno nowe inspiracje, jak i narzędzia oraz wiedzę na temat jak dbać o swój głos. Wymiana doświadczeń, czas spędzony razem, nawiązane nowe kontakty są zawsze bonusem festiwalowych spotkań.
Ewa raczej stroniła od ludzi – opowiadał podczas Herbatki w oparach nostalgii Andrzej Zarycki, kompozytor jej piosenek – ale miała swoje wąskie grono, z którym się przyjaźniła. – A skąd się brały dla niej piosenki? – dopytywała Teresa Drozda. – Od Piotra, to Piotr Skrzynecki decydował o jej repertuarze. Ja dostawałem od niego teksty i pisałem muzykę. – A co by się działo, gdyby piosenka nie spodobała się Ewie? – Nie wiem – pan Andrzej mówił z uśmiechem - zawsze się podobała!
Uczestnicy Herbatki mieli okazję posłuchać unikatowego i nigdzie indziej dostępnego nagrania piosenki w wykonaniu Demarczyk z początków jej kariery w latach 60 tych. Trudno było tu rozpoznać tak wyrazisty później styl śpiewania tej artystki. – To był repertuar lekki, taneczny – opowiadał prezentujący to nagranie Wacław Krupiński, krakowski dziennikarz i autor książki o Piwnicy Pod Baranami - ale Zygmunt Konieczny jakoś dostrzegł w tej dwudziestoletniej wtedy przecież dziewczynie potencjał na bycie idealnym medium swoich przełamujących ówczesne konwencje kompozycji.
Drugą część wieczoru wypełniła już tylko muzyka. Kilku piosenek mieliśmy okazję wysłuchać w różnych interpretacjach i tak spośród trzech wykonań utworu „Rebeka” (sł. Andrzej Włast; muz. Zygmunt Białostocki), uwagę jurorów ściągnęła absolwentka Wydziału Jazzu Państwowej Akademii Nauk Stosowanych w Nysie, a dziś trenerka wokalna w Brodway Musical School we Wrocławiu – Miriam Szlempo. Otrzymała festiwalowe wyróżnienie (nagroda w wys. 1 tys. zł) właśnie za ten utwór. II nagrodę (3 tys. zł) zdobyła wokalistka i aktorka - Klaudia Wójcik. Artystka, która od niedawna współtworzy Projekt Wianek łączący współczesne aranżacje tradycyjnych ludowych pieśni z muzyką elektroniczną, odłożyła na moment swoje muzyczne fascynacje polskim folklorem i z sukcesem zaśpiewała w konkursie m.in. przejmujące „Wiersze wojenne” (sł. Krzysztof Kamil Baczyński; muz. Zygmunt Konieczny). Festiwalowa statuetka wraz z I nagrodą (5 tys. zł) pojechała w tym roku do Słupska. Katarzyna Wołoszyn ujęła jurorów nie tylko interpretacją pełnego nostalgii i wspomnień „Tomaszowa” (sł. Julian Tuwim; muz. Zygmunt Konieczny), ale umiejętnie budowanym nastrojem grozy w utworze „Taki pejzaż” (sł. Andrzej Szmidt; muz. Zygmunt Konieczny). Wokalistka związana na co dzień m.in. ze studiem artystycznym Tu Kultura w Słupsku i mająca na koncie regularną współpracę z tamtejszą Filharmonią Sinfonia Baltica otrzymała także nagrodę specjalną – 5 tys. na realizację własnego recitalu. Od maja 2021 r. jest w sieci „Alive” - debiutancki singiel Katarzyny wydany pod pseudonimem katya. Na przełomie maja i czerwca będzie naszym udziałem poznanie innych piosenek w jej wykonaniu, które przygotuje na swój recital.
Poziom tegorocznych festiwalowych atrakcji i wzruszeń zdecydowanie wzrastał – od lirycznych często bardzo prywatnych wspomnień o artystce poprzez konkursowe emocje aż po mocny, eksplodujący energią finał. Recital Natalii Sikory „Czarne Anioły… wyprowadzę z rzeczy cienie…” i znakomite aranżacje piosenek Demarczyk w wykonaniu wokalistki, Hadriana Tabęckiego i jego zespołu Tango Attack nikogo na sali nie pozostawiły obojętnym. Czy ciarki, które wtedy wszyscy czuliśmy były Uśmiechem Twojej Duszy, Ewo? Festiwal zakończyła owacja – taki pejzaż…..
| Wyróżnienie Miriam Szlempo |
II Nagroda Klaudia Wójcik |
I Nagroda Nagroda specjalna Katarzyna Wołoszyn |
|
|
|
|
VI Inspiracje-Interpretacje: Ewa Demarczyk
z udziałem: Klary Aleksandry Baron, Barbary Białkowskiej, Aleksandry Cząstki, Anny Kamińskiej, Magdaleny Pasik, Miriam Szlempo, Katarzyny Wołoszyn, Klaudii Wójcik.
zespół: Małgorzata Król-Sozańska, Tomasz Kaczmarek, Dominik Mąkosa
jurorzy: Teresa Drozda, Andrzej Zarycki, Wacław Krupiński, Mariusz Kiljan
prowadzenie koncertów: Maciej Szabatowski
gościnnie: Tomasz Broda, Natalia Sikora i zespół Tango Attack Hadriana Tabęckiego w składzie: Grzegorz Bożewicz (bandoneon), Mario Jeka (klarnety), Piotr Malicki (gitary), Hadrian Tabęcki (fortepian, cajon)
oprawa graficzna i scenograficzna: Renata Kurczyńska
koordynator festiwalu: Iza Łaba
ODT Światowid Wrocław, 7-10 grudnia 2023